Ten blog znajduje się w serwisie Polacy.eu.org
Dowiedz się więcej »
Jeden przeciwko wszystkim
 
strona główna · działy · tagi · o autorze · szukaj · Polacy.eu.org  
 

Historia2013.01.03 23:40 01.04 18:55

Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne?

 
 

Zdaniem historyków i archeologów starożytne Pompeje zostały zniszczone wskutek erupcji wulkanu Wezuwiusz w I wieku n.e. Lecz jeśli ta katastrofa wydarzyła się nie w I wieku, ale dopiero w XV lub XVII wieku, to czy możemy bezgranicznie ufać we wszystko, co mówią nam historycy ?


 

Słynne starożytne Pompeje były położone niepodal Zatoki Neapolitańskiej, u stóp wulkanu Wezuwiusz. To jedno z miast rzymskiej prowincji cesarskiej Italia, które po krótkim okresie kolonizacji greckiej przeszło pod panowanie rzymskie. Z podręczników historii wiemy, że 24 sierpnia 79 roku n.e. nastąpiła gwałtowna erupcja Wezuwiusza, który przykrył miasto wielometrową warstwą popiołu i lawy wulkanicznej. Pompeje odkryto z początkiem XVIII wieku, po rozpoczęciu prac wykopaliskowych, które stały się wielką sensacją. Panuje powszechna opinia, iż to właśnie dzięki wybuchowi wulkanu życie w Pompejach zostało uchwycone w formie stop klatki i zakonserwowane na następne stulecia, dostarczając nam cennych informacji o życiu codziennym obywateli w czasach panowania rzymskiego.

 

Co możemy wywnioskować o „antycznych” Pompejach i jego mieszkańcach na podstawie topografii terenu oraz odkopanych spod skały wulkanicznej budynków i przedmiotów codziennego użytku?

 

Pierwszą niezwykłą rzeczą, która rzuca się w oczy uważnemu obserwatorowi, jest kryty ceglanym sklepieniem dwukilometrowy KANAŁ WODOCIĄGOWY, profesjonalnie wyposażony w studzienki i szachty rewizyjne (http://pompeiiinpictures.com/pompeiiinpictures/Streets/Vicolo_del_Citarista_files/image014.jpg ), który przebiega bezpośrednio pod nawierzchnią ulic i fundamentami budynków, łącząc źródła rzeki Sarno z dawną fabryką chemiczną koło Pompei w Oplontis (Torre Annunziata).

 

Skąd się wziął ów zagadkowy kanał?

 

Encyklopedia Brockhausa z XIX wieku podaje, iż pierwszym przypadkowym odkrywcą zasypanych przez wulkaniczną magmę Pompejów był papieski architekt Domenico Fontana (1543-1607), który natknął się na zapomniane przez wszystkich ruiny starożytnego miasta w 1592 roku, podczas budowy PODZIEMNEGO kanału dostarczającego wodę z rzeki Sarno do Torre Annunziata.

 

Dodajmy jeszcze, iż woda z kanału wodociągowego (który nigdy nie służył dla potrzeb kanalizacji miasta lub zaopatrywania mieszkań i fontann w wodę) służyła wyłącznie wyżej wspomnianej fabryce prochu strzelniczego (z młynami wodnymi), która pochodzi z XVII wieku(!) i zachowała się praktycznie do dzisiaj jako fabryka amunicji. Z zachowanych dokumentów wynika, że inwestorem budowy kanału był baron Sarno Muzio Tuttavilla, który kupił Torre Annunziata w 1593 roku (http://www.naclerio.it/sabbianera/storia.htm) Na tej działce postawiono fabrykę, która zbankrutowała w 1654 roku, gdy spadkobiercy barona Sarno popadli w długi i utracili prawo własności do młynów. Z powyższego wynika, że okres budowy kanału pokrywał się z datą budowy fabryki.

 

W jaki jednak sposób D.Fontana, nie naruszając w niczym fundamentów, konstrukcji budynków i murów miejskich, mógł wybudować kanał POD zwałami szutru wulkanicznego, który zasypał to „antyczne” miasto?
 
Próbę odpowiedzi na to pytanie znajdziemy w analizie sporządzonej przez rosyjskiego inżyniera Andreasa Tschurilowa, zamieszkałego na stałe w Niemczech, pasjonata dawnej historii, który poświęcił problematyce „starożytnych” Pompei kilka lat swego życia: (http://www.google.pl/url?sa=t&source=web&cd=6&ved=0CFMQFjAF&url=http%3A%2F%2F00504.retail1.c4pserver.de%2Fsystem%2Fcontent%2Fdoculink%2Fdownload.php%3Fid%3D7&ei=6zTmTcrqGoXysgaYpMGdCA&usg=AFQjCNGrUtxOpygz1SXJCmT5ufMevJbQ0Q) Ukoronowaniem jego badań jest wydana niedawno książka pt. „Непоследний день Помпей" (Nieostatni dzień Pompei).

 

15 km od Neapolu zachowała się zabytkowa tablica na elewacji Villa Faraone Mennela z upamiętniająca ofiary wybuchu Wezuwiusza w 1631 roku. Oto jej fragment: …Pompeios Herculaneum Octavianum, perstrictis Reatina et Porticu… (http://i052.radikal.ru/1104/a5/a3d16320a2dc.jpg)
A więc RAZEM ze zniszczonymi 16 grudnia 1631 miejscowościami Resina i Portici są w niej wymienione Pompeje i Herculanum!

 

Oto fragmenty fresków z Pompei, na których jest widoczne cienkie przezroczyste szkło! (http://img.interesno.su/images/19_.jpg) i http://www.newchron.narod.ru/picts/natur.jpg), a ponoć technologię takiego szkła opanowano nie wcześniej jak w XV wieku (np. szkło kryształowe wenecjańskie).

 

Oto fragment mapy Orteliusa datowanej na 1570 rok, gdzie widnieje nazwa Pompeia! (http://bloggingpompeii.blogspot.com/2010/02/review-features-of-domenico-fontanas.html)

 

Oto niektóre przybory lekarskie/chirurgiczne znalezione w Pompei: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/30/Sommer%2C_Giorgio_%281834-1914%29_-_n._11141_-_Museo_di_Napoli_-_Strumenti_di_chirurgia.jpg a wśród nich przyrząd ginekologiczny (Vaginal speculum): http://www.sciencemuseum.org.uk/hommedia.ashx?id=94567&size=Large jako żywo przypominający sprzęty używane w późniejszych czasach (XVII/XVIII wiek): http://www.sciencemuseum.org.uk/hommedia.ashx?id=94516&size=Large
Czyżby między tymi instrumentami była różnica aż 1500 lat?

 

Oto przykład „antycznej” złotej biżuterii pochodzącej z wykopalisk (dom Meandra/Pompeje), rzekomo z I wieku: http://www.chronologia.org/ord_rus/im/na6-021.jpg z inkrustowanym krwawnikiem (odmiana chalcedonu). Chalcedon ma twardość równą 6,5-7,0. Twardość diamentu wynosi 10. Czym tak kunsztownie obrabiano chalcedon, jeśli nie narzędziami diamentowymi?

 

Oto waza z ananasem i owocami kawowca widoczna na jednym z fresków odkrytych w Herculanum: http://books.google.it/books?id=bLQwLzgE6oQC&printsec=frontcover&dq=archeobotanica+pompei&source=bl&ots=IvJgJVRt4Q&sig=sLa0THMAzFnlk2Et-SJu5XSjkVM&hl=it&ei=SmbPS-yfL5iPsAaG5ci6Aw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=4&ved=0CBMQ6AEwAw#v=onepage&q&f=false
Podobno kawa została odkryta w IX wieku, a kilkaset lat później upowszechniła się w Europie jako egzotyczny napój. Skąd się więc wzięła w I wieku w Herculanum?

 

 
6189 odsłon  średnio 3,7 (3 głosy)
zaloguj się lub załóż konto by oceniać i komentować   
Tagi: Historia.
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
w.red, 2013.01.04 o 00:43
Szczególnie tzw historykom i naukowcom nie można ufać lecz po prostu weryfikować podane informacje :)
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
Paweł Tonderski, 2013.01.04 o 09:44
Przecież Wezuwiusz wybuchał już wielokrotnie, a ludzie i tak u podnóża tego wulkanu od nowa odbudowywali swoje siedziby. Może stąd te wzmianki o tym,że taka katastrofa nastąpiła nie w starożytności tylko już w wiekach młody. :)
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
Hanys, 2013.01.04 o 18:35
Między rokiem 200 a 1200 n.e. było ponoć 11 erupcji Wezuwiusza, potem przez 500 lat była cisza, i nagle 16 grudnia 1631 znowu, tym razem olbrzymi wybuch. Datę zagłady Pompei w 79 roku n.e. znamy wyłącznie z "historycznych" opowiastek, które opierają się na listach Pliniusza Młodszego, naocznego świadka. Szkopuł w tym, że Pliniusz nie podawał w swej relacji żadnych dat - daty drogą dedukcji chronologicznej dołożyli w dużo późniejszym czasie twórcy historii Europy, pewnie w taki sposób, by im pasowała do całokształtu.
Moim zdaniem najbardziej prawdopodobna data to właśnie 1631 rok (I połowa XVII wieku!), a nie I wiek, chociaż wiadomo, że miasto było zasypywane popiołami wielokrotnie. Ten przekręt polega na tym, że historię miasta średniowiecznego przesunięto na osi czasu wstecz, powiedzmy, o 1300-1500 lat, przypisując mu cechy starożytnego miasta rzymskiego, mimo, iż widać, że to kupy się nie trzyma. Dlatego wiele znalezisk i artefaktów zostało wstydliwie zniszczonych lub schowanych przed wzrokiem ludzi, np. rozlokowanych po różnych muzeach włoskich (jako zbiory zastrzeżone). Mimo to ten domek z kart wali się.
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
w.red, 2013.01.05 o 00:30
A gdzie tam "się wali". Walić to się będzie kasę na udawadnianie np metodą C12 czy inną znacznie droższą prawdziwości datowania. Tego "naukofcy" różnej maści i orientacji będą bronić do ostatniego centa ;)
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
Hanys, 2013.01.05 o 10:55
Metoda węgla radioaktywnego C14, podobnie jak dendrochronologia, jest bardzo zawodna i ja nie pokładałbym w niej nadziei na uzyskanie dobrych datowań. No, ale innych lepszych metod jeszcze nie wynaleziono.

W Pompejach mamy mnóstwo zasadniczych problemów z datowaniem.

Oto fresk z trzema Gracjami znaleziony w Pompejach, przechowywany obecnie w museum w Neapolu: +new.chronologia.org

A to obraz Rafaela Santi „Trzy Gracje”, ponoć namalowany w roku 1504-1505. Gracje Rafaela są identyczne(!) jak te z Pompei, czyli sprzed 1400 lat: +upload.wikimedia.org

Rodzi się pytanie: kiedy żył i tworzył Rafael Santi (1483-1520), malarz epoki włoskiego renesansu? Z całą pewnością nie w I wieku naszej ery. A więc kiedy? Jeżeli jest on także autorem mozaiki we wnętrzu kopuły kaplicy Chigich przy bazylice Santa Maria del Popolo w Rzymie (patrz np.: +rzymskaopowiesc.bloog.p), to wtedy odpowiedź powinna brzmieć:

- Rafael Santi żył prawdopodobnie nie wcześniej jak w drugiej połowie XVIII (osiemnastego) wieku!

Jak widać, skala oszustw historycznych (chronologicznych) jest wprost niebywała!
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
 
login:
hasło:
 
załóż konto, załóż bloga!
Więcej funkcji, w tym ocenianie i komentowanie artykułów.
odzyskaj hasło